De automarkt staat momenteel op een doorslaggevend punt zoals nog nooit eerder, terwijl hij zich voorbereidt op technologieën die de markt binnenkomen samen met de toekomst die de markt in petto heeft. De veranderingen binnen de sector omvatten onder andere; ontwikkeling van technologische systemen, verandering in consumentengedrag en overgang naar groene initiatieven. In dit artikel bespreken we drie transformatierichtingen in de automobielproductie, met name gericht op EV's, mechanisatie van werkzaamheden en milieu-bewustzijn en hun invloed op de productie van metalen onderdelen.
Hoofdproblemen zoals gemeld door de automobielsector
De hedendaagse automobielsector staat tegenover een aantal uitdagingen in de vorm van reguleringen, onderbrekingen in de leveringsketen en bovendien stijgende klantverwachtingen. Toch roepen dergelijke uitdagingen ook om het ontwikkelen van nieuwe ideeën en concepten binnen het bedrijfsklimaat. De druk komt voort uit de toenemende noodzaak om de koolstofintensiteit te verminderen, evenals de opkomende reguleringen die worden veroorzaakt door deze behoefte. Dit is een absolute must voor dit soort bedrijven om steeds meer ideeën te ontwikkelen en niet alleen oplossingen te bieden die werken, maar ook veel milieuvriendelijker zijn.
Eigenlijk gesproken hebben de uitdagingen wel economisch potentieel, omdat er een markt is voor elektrische en andere vormen van voertuigen met draagbare brandstofsysteemen. Aangezien het bewustzijn van consumenten over milieuoproepingen is toegenomen, evenals de door de overheid gestimuleerde wetgeving die de aankoop van elektrische auto's bevordert, is de vraag naar deze voertuigen aanzienlijk toegenomen. Eigenlijk creëert deze trend immersive kansen voor automakkers die voeten in de toekomst hebben in plaats van in het verleden en bereid zijn te gokken op elektrische voertuigen.
Elektrische Voertuigen Revolutie
Natuurlijk worden elektrische auto's gezien als een veelbelovende trend voor de automobielsector, en natuurlijk gaat de overgang hier naar gepaard met bedreigingen. Een van de belangrijkste bedreigingen is om te beginnen het noodzaakelijke aanbod van een dichte opladeinfrastructuur om de toenemende vraag naar elektrische voertuigen te kunnen tegemoetkomen. Dit vereist een enorme initiële investering en betrokkenheid van autoproducteurs, overheidsinstanties en energieleveranciers. De huidige batterijtechnologie wordt beschouwd als vol beloften, maar blijft nog steeds duur, met beperkte bereikscapaciteit, trage oplaadtijd, enzovoort.
Desalniettemin gaat de groei van EV's gepaard met enorme kansen voor de sector. Ze hebben lagere exploitatiekosten, stoten weinig broeikasgassen uit en zijn ze erg stil. Ze bieden ook kansen voor de uitbreiding van batterijen, energiebeheersystemen en andere sectoren. Voor producenten van metalen onderdelen is het opkomende EV-segment echter een teken dat het soort componenten dat wordt gevraagd in automobiele toepassingen overgaat naar materialen die lichtgewicht bevorderen om de efficiëntie en brandstofverbruik van voertuigen te verbeteren.
De rol van automatisering
Er valt niet aan te twijfelen dat het factor automatisering voortdurend de oorzaak is geweest van verandering in de configuratie van de automobielsector. Of het nu gaat om autoproductielijnen of de meeste aspecten van zelfrijdende auto's, alle gebieden van automatisering worden gezien als garanten voor hogere productiviteit, veiligheid en lagere kosten. De aanwezigheid van robots en kunstmatige intelligentie versnelt het ritme van operaties en de nauwkeurigheid van verschillende soorten productieprocessen, draagt bij aan de technologische dichtheid van een product en beperkt de menselijke werklast.
Toch gaan de voordelen van de implementatie van automatiserings technologieën gepaard met nieuwe problemen, zoals het uitsluiten van werknemers uit de productielijn. Deze werknemers moeten worden herschoold, als ze tenminste willen voorkomen dat hun banen geschrapt worden terwijl fabrieken vorderingen maken in het gebruik van technologie en meer automatisering. Deze vaardigheidsmismatch vereist dat alle belanghebbenden, zoals overheden en bedrijven, samenwerken en middelen vrijmaken voor noodzakelijke opleidingen en ontwikkeling van vaardigheden.
In verband met de metaalindustrie heeft automatisering het mogelijk gemaakt om grote hoeveelheden metaalonderdelen van hoge kwaliteit binnen een redelijke tijd te produceren. Lassen, snijden en montage zijn complexe operaties, maar geautomatiseerde systemen kunnen deze bewerkingen nauwkeurig uitvoeren, waardoor de kwaliteit van het product verbetert en de productiekosten dalen. Concurrentie op de markt zal producenten aanzetten om automatisering in hun processen op te nemen.
Duurzaamheid in het besluitvellen over de productie van metalen onderdelen
In de afgelopen jaren is het begrip duurzaamheid tot zulke mate gebruikt dat het kan worden geïntegreerd in alle strategieën van elke onderneming. Natuurlijk kan dit zowel voortkomen uit reguleringen als door consumenten, vaker dan niet. In het geval van automobielfabrikanten bijvoorbeeld, bestaat er bewustzijn en nadruk op de mogelijkheid om metalen componenten zo 'milieuvriendelijk' mogelijk te ontwerpen, zodat ze nauwelijks of zelfs helemaal geen negatief impact hebben. Standaard energiebesparende productietechnologieën en recycling, alsook het gebruik van ecologische materialen, zijn niet langer nieuw.
Deze context leidt tot een van de grootste zorgen, namelijk de invoering van schone technologieën die gebruikt kunnen worden in het productieproces van de metalen onderdelen, zonder op enige wijze de kwaliteit, prestaties en betrouwbaarheid van de elementen te beïnvloeden. Er is aanzienlijke aandacht en communicatie vereist op elk niveau van de leveringsketen in dit opzicht. Toch produceert het behoeftenpatroon van duurzaamheid veranderingen in zowel de materialen als de technologieën die betrokken zijn bij het vormgeven. Bijvoorbeeld, het gebruik van hoogsterkte legeringen en metaalen in voertuigen zal resulteren in een betere evenwichtigheid van energieverbruik ten opzichte van het onderhouden van de veiligheid van de structuur van het voertuig en zijn sterkte.
Tweede, in gevallen van ontwikkeling van metalen onderdelen kan men de circulaire economie als werkprincipe toepassen. Het betekent ook dat als de componenten zo zijn ontworpen dat ze losgekoppeld en gerecycled kunnen worden, er heel weinig afval en materiaalverbruik is. Dit voldoet niet alleen aan het criterium van milieubesturing, maar biedt ook enige economische voordelen en bescherming tegen materiaalschaarste.